Op een gegeven moment worden complottheorieën feiten.

Nationalisten waarschuwen al een tijdje voor de onevenredig grote Joodse invloed op linkse doelen, de populaire cultuur, en in buitenlandse zaken. Dat laatste heeft iedereen die een paar ogen heeft en politiek goed analyseert doen beseffen dat een groot deel van de Joden in de VS een dubbele loyaliteit heeft.

In lekentaal: zij vechten harder voor de staat Israël dan voor de VS. Om het nog erger te maken, gaan hun kruistochten voor Israël vaak ten koste van de VS.

Het schoolvoorbeeld van dubbele loyaliteit betreft de zaak van Jonathan Pollard, een voormalig inlichtingenanalist voor de regering van de Verenigde Staten die schuldig pleitte aan het verstrekken van geheime militaire informatie aan Israël in 1987. Pollard werd in 2015 vrijgelaten uit de gevangenis. De veroordeelde spion is nogal stil geweest sinds hij in 2015 uit de gevangenis werd vrijgelaten.

Pollard kreeg in 2015 voorwaardelijke vrijlating van zijn levenslange gevangenisstraf. In 2020 werden de voorwaarden van Pollards voorwaardelijke vrijlating niet verlengd, wat hem ertoe bracht naar Israël te verhuizen. Zijn ontvangst door de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op de luchthaven Ben Gurion kreeg eind 2020 de nodige aandacht. Sheldon Adelson, casinomagnaat en overtuigd pro-zionistische donor, voorzag Pollard van een privévliegtuig om zijn Aliyah naar Israël te maken.

In een interview met de Jerusalem Post, de meest verspreide krant van Israël, zei Pollard:

Het punt is, het spijt me, wij zijn Joden, en als we Joden zijn, zullen we altijd twee loyaliteiten hebben.

Tijdens dit interview vertelde Pollard hoe de meerderheid van de Joodse leiders in de Amerikaanse regering niet voor hem opkwam in de nasleep van zijn arrestatie in 1985. In die tijd was hij een civiele analist voor de Amerikaanse marine en werd uiteindelijk betrapt op spionage voor Israël. “Als je buiten Israël bent, dan leef je in een maatschappij waarin je in principe als onbetrouwbaar wordt beschouwd,” merkte hij op.

Later begonnen de joodse leiders in de VS hun mening over Pollard’s veroordeling te versoepelen, waarbij een aantal joodse leiders aandrongen op Pollard’s vrijlating, met het argument dat zijn levenslange gevangenisstraf te zwaar was. Pollard hield vol dat “het Amerikaanse Jodendom één groot probleem heeft – zij beschouwen zichzelf meer als Amerikanen dan als Joden” waarmee geassimileerde Joden in Amerika te bekritiseerde die nooit het idee hebben gekoesterd om voor Israël te spioneren.

De Israëlische spion gaf toe dat hij “een grens had overschreden” toen hij informatie doorgaf aan Israël. Pollard hield echter vol dat de VS geen informatie deelde met de Israëlische inlichtingendienst; informatie die volgens Pollard van cruciaal belang was voor de veiligheid van Israël.

De arrestatie en veroordeling van Pollard bracht de discussie op gang over Joodse betrokkenheid bij overheidsfuncties en of dit mogelijk kan leiden tot situaties die de nationale veiligheidsbelangen in gevaar brengen. Vaak wordt vergeten hoe het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) in 2004 verwikkeld raakte in een spionageschandaal waarbij een voormalige medewerker van het Ministerie van Defensie AIPAC gevoelige informatie verschafte over het buitenlands beleid van de VS met Iran.

Pollard is van mening dat Joden waanvoorstellingen hebben als ze Amerika als een thuis zien. In plaats daarvan adviseert hij jonge Amerikaanse Joden die bij Amerikaanse inlichtingendiensten werken om voor Israël te spioneren. “Je moet een beslissing nemen of je bezorgdheid om Israël en loyaliteit aan Israël en loyaliteit aan je mede-Joden belangrijker is dan je leven,” benadrukte Pollard.

De VS heeft al nauwe betrekkingen met Israël. In feite, veel te nauw voor de belangen van de VS. Het feit dat het in een groot conflictgebied ligt, maakt het een grote slokop voor de Amerikaanse defensie-industrie. Voorheen gaf de VS 3 miljard dollar militaire steun aan Israël. In de laatste maanden van de Obama-regering kwamen de twee landen tot een akkoord over een defensieovereenkomst van 38 miljard dollar.

Het nut van Israël als bondgenoot is op zijn best twijfelachtig. Iran is misschien een bedreiging voor Israël, maar Iran is op geen enkele manier een bedreiging voor de VS. Niettemin probeert Israël met zijn uitgebreide lobby-netwerk de VS te verstrikken in een conflict met Iran. Hoewel Israël de omvang en de aard van zijn nucleaire programma niet officieel heeft bekendgemaakt, wordt het ervan verdacht over 80 kernkoppen te beschikken, dus het is meer dan in staat om zichzelf te verdedigen als de nood aan de man komt.

Tot overmaat van ramp is Israël in het verleden betrapt op het stelen van Amerikaanse militaire technologie en de verkoop ervan aan China. Verder heeft Israël zijn economische banden met China uitgebreid, dat zich opmaakt om Amerika’s grootste geopolitieke concurrent te worden. Wanneer we dit allemaal bij elkaar optellen, zien we dat Israël en het wereldwijde Jodendom, niet het beste voor hebben met Amerika.

Tot overmaat van ramp is Israël in het verleden betrapt op het stelen van Amerikaanse militaire technologie en de verkoop ervan aan China. Verder heeft Israël zijn economische banden met China uitgebreid, dat zich opmaakt om Amerika’s grootste geopolitieke concurrent te worden. Wanneer we dit allemaal bij elkaar optellen, zien we dat Israël en het wereldwijde Jodendom, niet het beste voor hebben met Amerika.

We zijn hier niet om alle Joden te veroordelen of geweld tegen hen aan te moedigen. Bepaalde sites zoals Mondoweiss, geleid door Philip Weiss, een Joodse journalist, hebben keer op keer het zionistische bedrog ontmaskerd. Maar het valt niet te ontkennen dat er een onevenredig aantal Joden betrokken is bij subversieve zaken – van het pushen van degeneratie tot het shillen voor Israël ten nadele van de Amerikaanse belangen. Het is tijd om de dingen bij hun naam te noemen en patronen te herkennen. Zoals ieder persoon met een IQ boven de 80.

Er zijn grote aantallen Joden in de VS die in een staat van vervreemding leven. En de manier om dat op te lossen is dat onze leiders voorstellen dat deze gemeenschappen naar Israël verhuizen, een plaats waar zij thuishoren en zich het meest thuis voelen. Bovendien zal hervestiging in Israël dit segment van het Jodendom ervan weerhouden onheil te stichten dat naties met een blanke meerderheid destabiliseert.

Gevallen zoals dat van Jonathan Pollard zouden gemakkelijk voorkomen kunnen worden als de leiders een verstandig repatriëringsbeleid zouden voeren.

Bron: The Red Elephants

Naast Mondoweiss mag ook zeker Unz.com vermeld worden, dat geleid wordt door de Jood Ron Unz.

En om die onevenredige Joodse invloed op het Amerikaanse beleid te illustreren, is het zeker het vermelden waard dat er bijna meer Joden in Biden’s regering zitten dan in het eerste bolsjewistische politbureau.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here