1 maart 1941 werd het boek ‘Duitsland moet verdwijnen’ gepubliceerd door de zionist Theodore N. Kaufman. Het boek bevat een plan om het Duitse volk uit te roeien.

De zegevierende machten van de Tweede Wereldoorlog hebben in hun geschiedschrijving en in de media consequent beweerd dat er een ‘plan’ van de kant van de Duitse nationaal-socialisten was om Joden uit te roeien. Hun sterkste troef is de Wannsee-conferentie in 1942, waar de definitieve oplossing voor de Joodse kwestie werd besproken. Volgens de documenten van deze conferentie werd een definitieve oplossing besproken, maar het ging over het sturen van gedeporteerde Joden naar het oosten. Dit is geïnterpreteerd als de bijeenkomst, waarbij gebruik wordt gemaakt van uiterst verfijnde methoden, waarbij in codes met elkaar wordt gesproken en feitelijk een moordplan wordt besproken om alle Joden uit te roeien.

Aan de andere kant waren er gedetailleerde plannen van Joodse zijde om de Duitsers uit te roeien. Zo’n plan werd opgesteld door een zionist en zakenman in New York, Theodore N. Kaufman, en openlijk gedrukt in het boek Germany Must Perish! 1941. Het boek werd dus gepubliceerd voordat de Wannseeconferentie in 1942 plaatsvond.

Duitsland moet vergaan! gaat over de vernietiging van de Duitsers door middel van systematische sterilisatie, wat volgens Kaufman de meest praktische aanpak was. De Duitsers worden in het boek herhaaldelijk omschreven als onder andere virussen. Het boek bevat een gedetailleerd plan van hoe dit moet gebeuren, hoeveel mensen moeten worden gesteriliseerd, hoe vaak, welke leeftijdsgeneraties moeten worden onderworpen aan het programma en een presentatie van een puntenprogramma. De eerste maatregelen van het programma waren dat de geallieerden de Duitsers moesten ontwapenen en vervolgens in verschillende zones moesten plaatsen, wat natuurlijk ook gebeurde. Enkele fragmenten uit het boek:

De oorlog van vandaag is geen oorlog tegen Adolf Hitler. Het is ook geen oorlog tegen de nazi’s. Het is een oorlog tussen volkeren en naties; van beschaafde mensen die streven naar het licht tegen onbeschaafde barbaren die de duisternis koesteren.

Het is een strijd tussen de Duitse natie en de mensheid.

Duitsland moet bereid zijn de laatste boete te betalen. En er is één, en slechts één, zo’n laatste straf: Duitsland moet voor altijd vernietigd worden! In werkelijkheid – niet in de verbeelding.

Dit dynamische boek beschrijft een alomvattend plan voor de uitroeiing van de Duitse natie en haar totale verwijdering van de aarde, van al haar mensen.

In een interview met de Canadian Jewish Chronicle op 26 september 1941 zegt Kaufman dat de Duitsers de plannen van de Joden voor een seculier “paradijs” onder hun controle in de weg staan:

Ik geloof dat de Joden een missie in het leven hebben. Ze moeten ervoor zorgen dat de naties van de wereld samenkomen in een grote federatie. “Union Now” is het begin hiervan. Langzaam maar zeker ontwikkelt de wereld zich tot een paradijs. We zullen eeuwige vrede hebben. En de Joden zullen het meeste doen om deze confederatie tot stand te brengen, omdat ze er het meeste baat bij hebben. Maar hoe kun je vrede hebben als Duitsland bestaat? De enige manier om eeuwige vrede te bereiken, is door de bestraffing van oorlog vreselijker te maken dan de oorlog zelf. De mens wordt toch gestraft voor moord? Duitsland begint alle echt grote oorlogen. Laten we alle Duitsers steriliseren en de oorlogen om wereldheerschappij zullen eindigen!

Canadees-joodse kroniek

Kaufmans plannen werden kritiekloos in de Amerikaanse media gepubliceerd. Meestal berichtten de media strikt objectief over Kaufman’s Holocaust-boek en maakten het bekend bij een bredere kring. Het tijdschrift Time noemde Kaufmans plan een ‘sensationeel idee’ en Kaufman kreeg de ruimte om met de zinsnede “een dynamisch boek beschrijft een plan voor de uitroeiing van Duitsland” het boek te promoten in de New York Times en de New York Post:

Kaufman zou al snel navolgers krijgen. Ernest Hemingway, Nobelprijswinnaar in de literatuur, communist, getrouwd met een zionistische Jodin, uitte het jaar daarop dezelfde ideeën als Kaufman. In zijn bloemlezing Men at War schrijft Hemingway:

Als deze oorlog voorbij is, moet Duitsland grondig worden vernietigd, zodat we niet honderd jaar tegen haar hoeven te vechten, of, als het echt gebeurt, nooit meer. Dit kan waarschijnlijk alleen worden gedaan met behulp van sterilisatie. Deze actie kan worden bereikt met een operatie die iets pijnlijker is dan een vaccinatie en net zo verplicht is. Alle leden van nazi-partijorganisaties moeten zich hieraan onderwerpen […] Het is niet verstandig om sterilisatie nu te bepleiten als een beleid van de regering of de geallieerden, omdat het alleen maar meer weerstand kan creëren. Dus ik vertegenwoordig het niet. Ik ben er tegen. Maar dat is de enige ultieme oplossing.

In 1944 publiceerde een andere zionistische Jood, de advocaat Louis Nizer, het boek Wat te doen met Duitsland, waarin de auteur ook een gedetailleerd plan beschrijft dat de sterilisatie van deze ‘bedreiging voor de mensheid’ omvat. Nizer schrijft onder meer:

Zij (de Duitsers), en niet alleen hun leiders, zijn verantwoordelijk voor de slachting […] Ze kunnen niet worden vertrouwd om de vrede te bewaren. De Duitse soevereiniteit moet worden afgeschaft. Het land moet volledig worden bezet door troepen van de Verenigde Naties.

Het nieuws van Kaufmans boek bereikte ook het Nationaal-Socialistische Duitsland, dat onder meer in de Völkischer Beobachter aangaf dat Kaufman goed bevriend was met Roosevelts Joodse adviseur en speechschrijver Samuel Irving Rosenman en dat Kaufman de president ook kende. Het boek van Kaufman werd ook in grote oplagen gedrukt om te laten zien welke plannen de zionisten hadden met het Duitse volk.

Toen de ‘goede krachten’ de Tweede Wereldoorlog wonnen, kreeg een ander idee voorrang, namelijk dat van mengen – of multiculturalisme zoals het tegenwoordig wordt genoemd. Deze uitroeiingsmethode is effectiever omdat ze op een meer flexibele manier kan worden gebruikt, niet alleen tegen de Duitsers, maar ook tegen alle Arische volkeren. Bovendien is rasvermenging, wat het doel is van het multiculturalisme, onomkeerbaar.

In 1943 liet Hooton in de New Yorkse krant PM een artikel publiceren met de titel “Breed the War Strain Out of Germans“. Deze maatregel heeft onder meer tot doel het geboortecijfer van “zuivere” Duitsers te verlagen, de Duitse agressiviteit te neutraliseren door middel van rasvermenging. Het Duitse Rijk opsplitsen in verschillende bezette delen. Het doel van deze maatregel is om het nationale kader van verenigde Duitse agressie te vernietigen.

Moedig tijdens de periode van toezicht en bezetting van de verschillende staten door legers en burgerpersoneel van de geallieerde naties de leden van deze groepen aan om met de Duitse vrouwen te trouwen en zich daar permanent te vestigen. Moedig in deze periode ook de immigratie en vestiging in de Duitse staten aan van niet-Duitse staatsburgers, vooral mannen.

Morgenthau plan

Het plan dat uiteindelijk doorgang vond staat bekend als het Morgenthau plan:

Hoofddoel van het plan was om Duitsland en de mensen terug te brengen tot een pre-industriële agrarische samenleving. De belangrijkste punten waren als volgt:

  1. Duitslands totale demilitarisering.

  2. Opdeling van Duitsland.

  3. Het Duitse industriële centrum (Rhur-gebied) wordt gesloopt of geannexeerd.

  4. Oorlogsschade, regelmatige betalingen zijn niet vereist. Betaling zal geschieden in de vorm van bijgevoegd grondgebied en in beslag genomen eigendom.

De Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt besloot al snel het plan te steunen. Roosevelt zei tijdens een gesprek met Morgenthau in 1944:

We have got to be tough with Germany and I mean the German people, not just the Nazis. You either have to castrate the German people or you have got to treat them in such a manner so they can’t go on reproducing people who want to continue the way they have in the past.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here