De Chinese opiumhandel van de 19e eeuw speelde een belangrijke rol bij de vroege incarnatie van het wereldwijde misdaadsyndicaat en bracht het in een hogere versnelling. Het was precies de juiste mate van uitbuitende criminaliteit, deep-state intelligence en enorme plunderingen om de voorlopers van het huidige systeem te lanceren, te verrijken en met elkaar te verbinden, schrijft Russ Winter op WinterWatch.

In het eerste kwart van de 19e eeuw bevonden de Britten zich in een wanhopige situatie om verhandelbare goederen aan de Chinezen aan te verkopen. China was alleen geïnteresseerd in goud en zilver.

Dan betreed de gewetenloze David Sassoon (1792-1864), een Jood uit Bombay, die de drugshandel in opium ontwikkelde, het toneel. Dit gewas was perfect om te verbouwen in de Indiase omstandigheden in Bengalen en Madras. Sassoon stuurde zijn volledig Joodse groep agenten naar China en uiteindelijk zijn zes zonen, die meedogenloos bekwame misdaadagenten bleken te zijn in het uitvoeren van de noodzakelijke plagen. Ze stichtten wat de ‘Rothschild’s van het Oosten’ wordt genoemd.

Overigens is het vrij duidelijk dat Wikipedia grondig is opgeschoond door ‘iemand’, omdat de rol van Sassoon bij het opzetten van de Shanghai opiumhandel slechts kort wordt genoemd. Bijna het hele script is gewijd aan de Indiase katoenfabriek van Sassoon. Een nauwkeurigere versie is beschikbaar op Wikispooks.

(En op Amalek:)

De Sassoons – De Joodse familie achter de Opiumoorlogen tegen China

In werkelijkheid heeft Sassoon met zijn Joodse agenten de opiummarkt in China op gang gebracht. Zoals de Jewish Encyclopedia gemakkelijk toegeeft, hadden ze het monopolie op de opiumhandel in zowel China als Japan. Het stelt verder dat Sassoon zijn grote succes toeschreef aan de tewerkstelling van zijn zonen als zijn agenten.

Sassoon & Zonen

Natuurlijk werden de Britten bij de deal betrokken en grondig gecorrumpeerd. De overslag naar China werd in het begin afgehandeld door Britse bedrijven, zoals Jardine Matheson & Co.

De Eerste Opiumoorlog definieerde de proliferatie van en het profiteren van geestvernietigende drugs als een hoeksteen van het Britse Imperiale beleid. Wie dit feit betwijfelt, hoeft maar te denken aan deze beleidsverklaring die Lord Palmerston in een communiqué van januari 1841 aan Lord Auckland, de toenmalige gouverneur-generaal van India, aflegde:

De rivaliteit van de Europese fabrikanten sluit onze producties snel uit van de markten van Europa, en we moeten onophoudelijk proberen om in andere delen van de wereld nieuwe openingen voor onze industrie te vinden (d.w.z. opium – red.). . Als we slagen in onze China-expeditie, zullen Abessina, Arabië, de landen van de Indus en de nieuwe markten van China ons heel snel een belangrijke uitbreiding geven van het bereik van onze buitenlandse handel.

Tegen 1839 had deze criminele operatie in drugs naar schatting vijf tot tien miljoen Chinezen verslaafd en gezombificeerd, waardoor de sociale en economische omstandigheden in dat land eeuwen werden teruggeworpen. Het was een van de betere verdeel-en-veroveringsstrategieën die ooit door het wereldwijde misdaadsyndicaat zijn bedacht.

Opium was verboden in China, en de Mantsjoe keizer van China was niet van plan de opiumplaag zomaar te toe te staan. In plaats daarvan reageerde hij agressief door een fortuin aan opium van de koopman in Canton Bay te dumpen en productiefaciliteiten te vernietigen.

Sassoon en zijn kompanen lobbyden toen met succes voor militaire interventie. Engeland stuurde een expeditieleger vanuit India om in te grijpen, en ze verwoestten de kuststrook van China in een reeks veldslagen. Uiteindelijk dicteerden ze de voorwaarden van een schikking.

Het Verdrag van Nanking van 1842 maakte de weg vrij voor een verdere explosie van de opiumhandel, die doorging tot de maoïstische communisten het een eeuw later eindelijk uitroeiden. Op een gegeven moment werd geschat dat minstens 30 miljoen Chinezen verslaafd waren aan opium.

Bovendien nam Groot-Brittannië het grondgebied van Hongkong in beslag, stelde eenzijdig de tarieven van China vast tegen een laag tarief (ook wel “vrije handel” genoemd) en zorgde ervoor dat de “kooplieden” in Kanton 3 miljoen dollar kregen als compensatie voor het verlies van hun verwoestende handelswaar.

De onderneming van de familie Sassoon verhuisde naar Hongkong, waar ze zich ontwikkelde tot “merchant banking”. Verschillende opiumhandelaren vormden de Hong Kong en Shanghai Bank. Na verloop van tijd zou de bank – vandaag de dag bekend als HSBC – haar bereik uitbreiden naar de drugsvelden van het Midden-Oosten en Ibero-Amerika.

Gedurende de hele 19e eeuw controleerden de Britse families Matheson, Keswick, Swire, Dent, Inchcape en Baring, en de Joodse families van de Sassoons en Rothschilds de Chinese drugshandel.

In 1887 fuseerden de grote Sassoon en Rothschild clans door middel van een huwelijk. Ze opereerden in die tijd vanuit Londen, waar ze trouwden met de Britse aristocratie (City of London), werden geridderd en gingen verder met het financieren en promoten van de bolsjewistische en zionistische bewegingen en God weet wat nog meer.

De buit gaat naar de overwinnaars, en na verloop van tijd werd de ware geschiedenis van de opiumhandel witgekalkt en verduisterd door deze machtige belangen. Ze hebben de media-controle naar zich toegetrokken en zich eigengemaakt, wat vandaag de dag de criminele natuur daarvan verklaart.

Ik kan dit onderwerp in dit inleidende artikel op geen enkele manier recht doen, maar ik geloof dat er tenminste enig besef moet worden gekweekt aangaande onze fundamentele intuïtie over hoe de wereld functioneert. Keer op keer zul je zien dat deze Crime Syndicate-telgen topposities krijgen op het gebied van inlichtingen en financiën. Sinds de oprichting van het zionistische Israël heeft het zich in nieuwe manifestaties getransformeerd.

Geconfronteerd met een voortdurende tegenwerking, voerden de Britten van 1856 tot 1860 een tweede opiumoorlog in China. Na verloop van tijd werd het gewas verbouwd in China zelf, vooral in de provincie Sichuan, waardoor een nieuwe generatie criminele ondernemingen zich kon ontwikkelen. Deze tweede oorlog opende de markt voor extra spelers.

In een typisch moderne stijl ontstond een “marketingcampagne” van het misdaadsyndicaat die opium roken promootte als een modieus, zelfs verfijnd tijdverdrijf. Opiaten speelden een belangrijke rol bij de lancering van een aantal internationale farmaceutische bedrijven. (Hoe actueel, nu in de huidige tijd blijkt dat Big Pharma, als financieel grootste lobby in de VS., grote invloed uitoefent op Corona-beleid. A.)

Na de Britten kwamen de Amerikanen: De destabilisatie van China en de bouw van de Amerikaanse spoorwegen naar de westkust openden de sluizen voor mensenhandel (Shanghai’ing, zoals ze het noemden) en de uitbreiding van de Chinese opiumhandel door de Amerikanen. De Amerikaanse families Perkins, Astor en Forbes maakten tientallen miljoenen met de opiumhandel. De Perkins richtten Bank of Boston op, die vandaag de dag bekend staat als Credit Suisse.

William Hathaway Forbes was directeur bij de Hong Kong Shanghai Bank, kort na de oprichting in 1866. John Murray Forbes was de Amerikaanse agent voor de bankfamilie Barings, die het grootste deel van de vroege drugshandel financierde. De erfgenamen van de familie Forbes lanceerden later het tijdschrift Forbes. En ik berichtte eerder al over Secretary of State’s John Forbes Kerry familie stamboom.

De Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt’s grootvader Warren Delano creëerde zijn rijkdom uit de Chinese opiumcriminaliteit. Net als de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Forbes Kerry, beweerde de FDR er niets van te weten. (Het lijkt verdikkie ons Koningshuis wel, want die hadden ook een opium-monopolie, en meer. A.)

Merk op dat als algemene vuistregel, wanneer de woorden “Boston Brahmin” en “handelaar” in historische contexten voorkomen, dit witwascode is voor drugs of andere criminele activiteiten.

De beerput van “verbonden mensen” die voortkomt uit dit opiumkartel van de Britse elite, de Amerikaanse brahmin en de Joodse Sassoon-Rothschilds, loopt tot op de dag van vandaag diep en wijd. Ik heb hier nauwelijks de oppervlakte bekrast en kan nu zien dat ik de invloed van opium- en bloedlijnverbindingen niet volledig op prijs stelde.

Vroeger verwierp ik de praatjes over geheime genootschappen, zoals Skull & Bones, maar nu niet meer. Overigens was de primaire outfit in de opiumhandel Russell & Company, de trustee van Skull & Bones.

Is het gewoon toeval dat zoveel wereldwijde machtigen vandaag de dag uit deze oude lijn van criminele activiteiten zijn voortgekomen? Niks te zien hier, loop door?


Dit vertaalde artikel van Russ Winter bevat misschien niet heel veel nieuwe info over de Sassoons als ik het leg naast het in het begin aangehaalde artikel over de Sassoon’s, maar wat ik zo treffend vind is de benaming ‘Wereldwijd Misdaadsyndicaat’, the Global Crime Syndicate, en de verbanden naar het heden die hij legt. Dat beschrijft denk ik haast nog beter waar dit aparte volk mee bezig is dan ras, religie, of etniciteit. Naast de ongebreidelde Blankenhaat natuurlijk.

En inderdaad, zoals ook weer Russ Winter beschrijft, was een van de eerste en meest brute maffia-ondernemingen in de VS. Joods:

Murder Inc.: Een van de meest brute doodseskaders in de Amerikaanse geschiedenis

En in de, legale, drugshandel is het ook vandaag al niet anders:

Massachusets’ advocaat-generaal houdt de Joodse Sackler familie persoonlijk verantwoordelijk voor de opioïde crisis, die tot een half miljoen doden heeft geleid

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here