“Het gaat allemaal om de Benjamins [$100 biljetten], baby,” Tweette congreslid Ilhan Omar in februari. Zij beschuldigde het super-rijke AIPAC (de American Israel Public Affairs Committee) van het omkopen van het Congres voor steun aan Israël.

‘Amalek’ vertaalde daar dit artikel over:
De groeiende antisemitismezwendel

AIPAC, ADL (Anti-Defamation League), AJC (American Jewish Committee), B’nai B’rith en het Congres veroordeelden Omar als anti-Joods.

2.153 personen bij JewsWithIlhan.org, verdedigden haar niettemin.

AIPAC kan niet wettelijk/legaal aan politici schenken. Zijn leden van de Congressional Club, echter, moeten dit doen. AIPAC-leden ‘bundelen’ individuele politieke bijdragen. Sommige AIPAC-functionarissen staan aan het hoofd van politieke actiecomités (PAC’s) die de kandidaten steunen. En een lid van de AIPAC vliegt congresleden naar Israël. (uitgebreid uitgelegd in het vertaalde artikel hierboven)

Na Israël is de Holocaust hét imperatief van de joodse organisaties.

Armeense burgers, begeleid door Ottomaanse soldaten, marcheerden door Harput (Kharpert) naar een gevangenis in het nabijgelegen Mezireh (het huidige Elâz??), april 1915.

Zij hebben de Holocaustwetgeving – met betrekking tot herdenkingen, onderwijs, monumenten, musea, herstelbetalingen en oorlogsmisdaden – door het Congres, de staats- en buitenlandse wetgevende macht en de Verenigde Naties geleid.

Amerika heeft speciale Holocaust- en antisemitisme gezanten.

Het bagteliseren/ontkennen van de Holocaust is in veel Europese landen een misdaad.

Toch hebben vooraanstaande Joodse organisaties de genocide die Turkije in 1915-23 op 1,5 miljoen christelijke Armeniërs op hun oude vaderland heeft gepleegd, lang gebagatelliseerd of ontkend.

Ook hebben AIPAC, ADL, AJC, B’nai B’rith en JINSA (Jewish Institute for National Security of America – Wat?) met Turkije samengewerkt om Armeense genocide resoluties in het Congres te verijdelen. Het eisen van Holocaustwetgeving en het dwarsbomen van de erkenning van een andere genocide is hypocrisie en een moreel bankroet.

“De Holocaust”, zegt de Israëlische journalist Yossi Melman, is vaak “een beleidsinstrument en geen moreel kompas”.

Turks-Israëlisch-Amerikaans-Joodse samenzwering

Turkije zocht vanaf of voor de jaren tachtig hulp tegen critici, waaronder Armeense en Griekse Amerikanen, van zijn mensenrechtenschendingen. Het toenmalige Israël schakelde Joods-Amerikaanse organisaties in om Turkije te verdedigen. Joodse/Israëlische/Turkse media hebben miljoenen woorden geschreven die dit bevestigen.

JINSA’s Yola Habif Johnston bekende in 2006 dat AIPAC, AJC, B’nai B’rith en haar organisatie “al meer dan 15 jaar met de Turken werken”. “De Joodse lobby heeft Turkije heel actief gesteund om te voorkomen dat de zogenaamde Armeense genocide-resolutie werd aangenomen. Ook ADL was schuldig.

In 2007-8 confronteerden Armeense Amerikanen uit Massachusetts de ADL. Honderden principiële joodse en niet-joodse activisten, geleerden, journalisten en organisaties in heel Amerika en internationaal hebben de door Armenië geleide campagne goedgekeurd.

Arlington, Bedford, Belmont, Lexington, Medford, Needham, Newburyport, Newton, Northampton, Peabody, Somerville, Watertown, Westwood en de Massachusetts Municipal Assoc. verdreven ADL’s nep No-Place-for-Hate-programma.

Talloze Joden en Israëli’s hebben meer sympathie gehad voor Armeniërs dan veel christenen. Hoewel Israël de Armeense genocide niet erkent, wil het onderwijscommittee van de Knesset dat wel.

Drie jaar geleden erkende ADL eindelijk de Armeense genocide, maar slechts op een “blog”. En haar belofte om de Armeense resoluties te stimuleren blijft onvervuld. Te weinig, te laat in ieder geval. De ADL is zeker geen burger-/mensenrechtengroep.

Meer genocide hypocrisie

In de Turkse propagandafilm Blonde Bride beweerde AJC-regisseur Barry Jacobs op onlogische wijze dat de Armeense moordpartijen geen genocide konden zijn omdat de Holocaust “uniek” was. De joodse jurist Rafaël Lemkin bedacht het woord ‘genocide’ in 1944 en noemde de Armeense moordpartijen als een [eerste] voorbeeld [van] genocide.

Jacobs schepte ooit bruut op dat AJC’s standpunt over de Armeense genocide “b***s***” was. AJC, zo zwoer hij, ,,zou officieel de vrienden van Turkije in het Congres.” zijn.

De “officiële” AJC-Turkse heimelijke verstandhouding is waarschijnlijk in strijd met de Foreign Agents Registration Act.

AJC-bestuurslid en senator Cheryl Kagan van de staat Maryland vergeleek een Armeense genocide-resolutie ooit kwaadaardig met de kwalificatie van een ‘state cat’ (lievelingetje van de staat – het is een heel Amerikaanse uitdrukking die ik niet ken en dus maar onvertaald laat).

Volgens de Israëlische president Shimon Peres is David Harris, uitvoerend directeur van het AJC, de “minister van Buitenlandse Zaken” van de Joden. Harris en AJC zijn bondgenoten van Azerbeidzjan (Turkije’s corrupte, repressieve bondgenoot) en zijn Armeens-Genocide-ontkennende tiran, Pres. Ilham Aliyev.

AJC’s motto “Democratische waarden voor iedereen” klinkt hol, vooral omdat Harris trots de felbegeerde “Orde van Vriendschap” prijs van de tiran in ontvangst heeft genomen.

Azerbeidzjan’s “lobby in de V.S.,” verklaarde Aliyev, “is de Joodse gemeenschap”.

Inderdaad, de in Boston gevestigde Rasky Partners vertegenwoordigen officieel het wrede regime van Aliyev. CEO Larry Rasky is een ADL-bestuurslid / honoree en Joe Biden-adviseur / fondsenwerver. Interessant is dat Rasky’s vriend, collega en medelid ADL-bestuurslid Peter Meade, een katholiek, luid protesteerde tegen het Armeens Heritage Park in Boston.

Joodse organisaties geloven dat holocaustbagatellisering / ontkenning antisemitisme is en daarom ‘haat’. Wanneer diezelfde organisaties de Armeense genocide bagatelliseren / ontkennen, zijn het dan geen anti-christelijk-Armeense ‘haat’-groepen?

Schandalig genoeg hebben veel Joodse schrijvers over de hele wereld gratis Armeense Amerikanen en Armenië belasterd, allemaal omdat Israël olie koopt en miljarden aan wapens verkoopt aan Azerbeidzjan, de tegenstander van Armenië.

Pas in 2015 zei AJC dat het de Amerikaanse erkenning van de genocide zou steunen. De belofte van AJC blijft onvervuld. Te weinig, veel te laat.

AIPAC, zo onthulde de Turkse journalist Sedat Serto?lu, had zelfs House Speaker Dennis Hastert gedreigd, dat hij “Joodse stemmen” zou verliezen als een resolutie van de Armeense genocide zou slagen. Shimon Peres dwong president Clinton om de resolutie te stoppen. Geleerde Israel Charny haalde uit naar Peres: Je hebt “een morele grens overschreden die geen enkele Jood …. zou moeten overschrijden … [je] ontkenning van de Armeense genocide [is] vergelijkbaar met ontkenningen van de Holocaust”.

Onderzoek nodig

Hoewel Joodse groepen niet alleen schuldig zijn, maken hun genocide-hypocrisie en slagvaardigheid ze op unieke wijze verwijtbaar.

Joodse organisaties geloven dat holocaustbagatellisering / ontkenning antisemitisme is en daarom ‘haat’. Wanneer diezelfde organisaties de Armeense genocide bagatelliseren / ontkennen, zijn het dan geen anti-christelijk-Armeense ‘haat’-groepen?

De Israëlisch-Turkse relaties zijn [inmiddels] verzuurd. Joodse groepen hebben hun ziel voor niets verkocht.

Hun kans om zich te verontschuldigen, hun Turkije-gerelateerde archieven te openen en herstelbetalingen te doen is voorbij.

Ook is hun geloofwaardigheid op het gebied van burger- en mensenrechten en genocide verdwenen.

Het congres en de wetgevende macht van de staat moeten deze twee organisaties nu onderzoeken en dagvaarden.

Bron:
Jewish Lobby Hard at Work Denying the Armenian Genocide
Russia Insider / The Unz Review


LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here