Niet alleen was de ‘architect’ van de Verenigde Naties, Leo Pasvolsky, Joods, maar onder de belangrijkste personen die betrokken waren bij de oprichting van de VN in 1945 waren joodse communisten, zoals Victor Perlo, Harry Dexter White en Solomon Adler. De VN is een wereldwijde entiteit met een aanzienlijke macht die de culturen van veel westerse landen heeft beïnvloed.

Zo heeft Amerika aan het eind van de jaren veertig van de vorige eeuw in ieder geval een aantal educatieve ideeën overgenomen die door een VN-afdeling van de UNESCO zijn ontwikkeld (dat wil zeggen ideeën die in het rapport “Towards World Understanding” zijn opgenomen). Deze ideeën hadden betrekking op de inhoud van leerboeken in Amerikaanse scholen. De Commissie voor Hoger Onderwijs van voorzitter Truman’s Commission on Higher Education onderschreef de ideeën, waaronder het onderwijzen van kinderen over de voordelen van de “internationale overheid” (aka “het overgeven van een groot deel van de autonomie van uw land aan een mondiaal orgaan”).

De controversiële VN / UNESCO ‘Verklaring over de aard van ras en rasverschillen’, die menselijke raciale verschillen en de houding van mensen over ras ontkende, was grotendeels de uitvinding van de beruchte joodse antropoloog Ashley Montagu. Die verklaring leek de voortdurende joodse agenda over ras verder te benadrukken. Een ander voorbeeld van die agenda: al in 1935 benaderde Franz Boas – de joodse peetvader van raciale ontkenning die de inspanningen van Montagu inspireerde – twee topwetenschappers en vroeg hen om een antiracisme / raciale ontkenningsverklaring af te leggen, die zou worden ondertekend door vele andere wetenschappers en vervolgens gepubliceerd. Beide wetenschappers die Boas benaderde, antropoloog en psycholoog Livingston Farrand en bioloog Raymond Pearl, wezen Boas af. Niet één om gemakkelijk op te geven, benaderde Boas vervolgens weer een andere rasexpert, de antropoloog Earnest Hooton. Hooton stemde ermee in om zo’n ras-verklaring op te stellen (hij stuurde het naar zeven topwetenschappers, maar slechts één tekende het).

Verbazingwekkend genoeg beweerde de UNESCO-verklaring dat Joden geen ras of etnische groep zijn, hoewel Joden ‘Joodse ziekten’, zoals de ziekte van Tay-Sachs, oplopen.

Andere topexperts die materiaal voor ras-ontkenning / ras-downplayen voor de VN of UNESCO maakten, waren ook Joods, waaronder Melville Herskovits, Otto Klineberg en Harry Shapiro. In feite waren de Joden de pioniers van de valse, maar subtiele ‘officiële’ theorie dat raciale verschillen tussen blanken en niet-blanken niet echt bestaan. De leer van de hierboven genoemde Joden werd gebruikt om de westerse cultuur drastisch te veranderen, b.v. door te pleiten voor de vaststelling van wetgeving inzake burgerrechten.

Ondanks het gebruikelijke standpunt van de VN ten aanzien van Israël / Palestina, zijn de VN goed geweest voor Joden, d.w.z. de sociale nivelleringprogramma’s van de VN en de gelijkheid voor iedereen-ideologie hebben ‘antisemitisme’ wereldwijd drastisch verminderd. De oprichting van de ‘Universal Declaration of Human Rights’ van de VN uit 1948?.

Die baanbrekende, twijfelachtige verklaring – wat is eigenlijk een “menselijk” recht? – werd geredigeerd door een Franse jood, René Cassin, en kreeg extra input van een andere jood, Melville Herskovits, via de American Anthropological Association (Herskovits schreef in 1947 de mensenrechtenverklaring van de AAA).

Bron:
The Founding of the UN


* augustus 2019

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here