Het is vrijwel onmogelijk om de ware aard van de relatie tussen Saudi-Arabië en de VS en tussen Saudi-Arabië en Israël te begrijpen zonder de volgende historische informatie.

Dit is deel 2 in een korte serie over het ontstaan van het huidige koninkrijk Saoedi-Arabië. Het eerste deel staat hier: Hoe het zionisme hielp bij het ontstaan van het Koninkrijk Saudi-Arabië. Het verhaal hieronder kreeg heel wat meer weerwoord, omdat de bron Saddam’s inlichtingendiensten zijn en die hadden in 2002 zo hun eigen belangen zoals u zult begrijpen. Een jaar later zou Irak binnengevallen worden door een ‘Coalition of the Willing’ onder leiding van de Amerikanen met als voorwendsel de niet bestaande ‘weapons of massdestruction’. De bulk van de troepenmacht kwam vanuit buurland Saoedi-Arabië, en sindsdien zijn de Amerikanen er nooit meer weggegaan. Het excuus voor het ingrijpen werd geleverd door 9-11, waar Saddam in ieder geval niks mee te maken had. Het was duidelijk dat er een voorwendsel gezocht werd om Irak sowieso aan te vallen, omdat het nou eenmaal op iemand’s wensenlijstje stond. De gevolgen waren enorm. Honderdduizenden doden, biljoenen aan kosten, en de verdrijving van 1,5 miljoen christenen.

Het Amerikaanse Ministerie van Defensie heeft vertalingen vrijgegeven van een aantal Iraakse inlichtingendocumenten die dateren van Saddams bewind. Een daarvan, een rapport van het General Military Intelligence Directorate uit september 2002, getiteld “The Emergence of Wahhabism and its Historical Roots“, laat zien dat de Iraakse regering zich bewust was van de snode doelen van de Wahabi’s van Saoedi-Arabië, voor het dienen van westerse belangen om de islam te ondermijnen.

Het rapport leunt zwaar op de Memoires van de heer Hempher, die in detail beschrijven hoe een Britse spion in het Midden-Oosten, in het midden van de achttiende eeuw, contact opnam met Adbul Wahhab, om een subversieve versie van de islam te creëren, de beruchte sekte van het Wahabisme, dat de stichtende cultus van het Saoedische regime werd. De beweging werd in het midden van de negentiende eeuw tijdelijk onderdrukt door de Ottomanen. Maar met de hulp van de Britten keerden de Wahabi’s en hun Saoedische sponsors terug aan de macht en stichtten in 1932 hun eigen staat. Sindsdien hebben de Saoedi’s nauw samengewerkt met de Amerikanen, aan wie zij hun enorme olierijkdom te danken hebben, bij de financiering van diverse islamitisch-fundamentalistische organisaties en andere Amerikaanse geheime operaties, met name de “jihad” in Afghanistan. Maar de Saoedi’s gebruiken tegelijkertijd de enorme rijkdom die ze ter beschikking hebben om dit ontwrichtende merk van de islam naar verschillende delen van de wereld te verspreiden, gecategoriseerd door sommigen als een van de grootste propagandacampagnes in de geschiedenis.

Velen die het Wahabisme verdedigen als een legitieme hervormingsbeweging van de islam, hebben geprobeerd de memoires af te doen als een vals verzinsel. Waaronder Bernard Haykel, professor in de studie van het Nabije Oosten aan de Universiteit van Princeton, die, zonder enig bewijs te leveren, ervan uitgaat dat de Memoires zijn gecreëerd door Ayyub Sabri Pasha.

Maar terwijl de Memoires pas in de jaren zeventig van de vorige eeuw verschenen, schreef Pasja zijn versie van het verhaal al in 1888. Ayyub Sabri Pasha was een bekende Ottomaanse schrijver en Turkse marine admiraal, die in dienst was van het Ottomaanse leger op het Arabisch schiereiland en verschillende werken schreef over de regio en haar geschiedenis. Waaronder The Beginning and Spreading of Wahhabism, waarin hij Abdul Wahab’s associatie en samenzwering met Hempher beschrijft.

Naast dat wat in de Hempher Memoirs wordt onthuld, maakt het Iraakse intelligentierapport ook enkele verrassende beweringen bekend, afkomstig van werken die in het Arabisch circuleren en die niet in het Engels zijn vertaald. Zoals het rapport vermeldt, waren zowel Abdul Wahab als zijn sponsor, Ibn Saud, die de Saoedische dynastie stichtte, van joodse afkomst.

Mustafa Turan schreef bijvoorbeeld in The Donmeh Jews dat Mohammed Ibn Abdul Wahab een afstammeling was van een familie van Donmeh-joden uit Turkije. De Donmeh waren afstammelingen van volgelingen van de beruchte valsemessias van het jodendom, Sjabbetai Zevi, die de joodse wereld in 1666 schokte door zich tot de islam te bekeren. Zevi’s volgelingen zagen het als een heilig mysterie en imiteerden zijn bekering tot de islam, hoewel ze zich stiekem hielden aan hun Kabbalistische doctrines. In Europa werden de Sabbatanen een eeuw later uiteindelijk geleid door Jacob Frank, die beweerde een reïncarnatie van Zevi te zijn. En volgens Rabbi Antelman in To Eliminate the Opiate behoorden ook de Rothschilds die een hand hadden in de oprichting van de Beierse Illuminati tot hen. De Donmeh-gemeenschap van Turkije was geconcentreerd in de stad Thessaloniki, dat een broeinest van vrijmetselaarsactiviteit werd, en waaruit de Young-Turkse beweging ontstond, wat bijdroeg aan de ineenstorting van het moslimimperium van de Ottomaanse Turken. Er zijn aanwijzingen dat Ataturk zelf, de stichter van de moderne Turkse staat, ook van Donmeh afkomst was.

Turan beweert dat de grootvader van Abdul Wahab, Sulayman, eigenlijk Shulman was, die tot de Joodse gemeenschap van Bursa in Turkije behoorde. Van daaruit vestigde hij zich in Damascus, waar hij de islam veinsde, maar blijkbaar werd hij verbannen wegens het beoefenen van tovenarij. Hij vluchtte vervolgens naar Egypte en werd opnieuw veroordeeld, dus ging hij naar de Hijaz, waar hij trouwde en Abdul Wahab verwekte. Volgens het rapport wordt hetzelfde beweerd in The Donmeh Jews and the Origin of the Saudi Wahabis, Rifat Salim Kabar.

Het idee dat de Saoedische familie van Joods afkomst is, is gepubliceerd door Mohammad Sakher, die, zo wordt beweerd, op bevel van het regime is vermoord voor zijn onthullingen. In het rapport wordt een soortgelijk verslag beschreven, maar uit verschillende bronnen. Volgens The Wahabi Movement/The Truth and Roots, door Abdul Wahhab Ibrahim Al-Shammari, bijvoorbeeld, stamt Ibn Saud eigenlijk af van Mordechai bin Ibrahim bin Mushi, een joodse handelaar uit Basra. Blijkbaar, toen hij werd benaderd door leden van de Arabische stam Aniza, beweerde hij toen een van hen te zijn en reisde met hen mee naar Najd en zijn naam werd Markhan bin Ibrahim bin Musa.

Bovendien stamde Abdul Wahhab af van Wahib Al-Tamimi, dus, zoals gemeld door al Said Nasir, in The History of the Saud Family, betaalde de Saudische ambassadeur in Caïro, Abdullah bin Ibrahim al Mufaddal, Muhammad Al-Tamimi vijfendertigduizend Jinee in het jaar 1943, om een ??stamboom te smeden van de Saoedische familie en die van Abdul Wahhab, en ze samen te voegen tot één familie, waarbij ze hun oorsprong claimen bij de profeet Mohammed.

Hoewel het moeilijk zou zijn om deze beweringen op onafhankelijke wijze te verifiëren, zijn ze interessant in het licht van de rol die de staat Saudi-Arabië heeft en nog steeds speelt bij het ondersteunen en bevorderen van de westerse macht in het Midden-Oosten en elders. Bijzonder verbazingwekkend is de zeer dubieuze en virulente vorm van de islam, die het wahabitisme en salafisme vertegenwoordigen, die momenteel de islamitische tradities aan het vernielen is en de moslimgemeenschap in kleine ruzies verdeelt over triviale details, waardoor de oorlog tegen de islam effectief en ongehinderd kan doorgaan.

Attachment from the DIA (Defense Intelligence Agency) titled: “The Emergence of AI-Wahhabiyyah Movement and its Historical Roots” (PDF – 58p)

Bron:

Dit is deel 2 in een korte serie over het ontstaan van het huidige koninkrijk Saoedi-Arabië:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here